Τα φυτά του γένους Sedum αυξάνεται στο βόρειο ημισφαίριο.

Εμφανιστούν σε περιοχές της χαρακτηριστικής ταχεία απορροή ομβρίων υδάτων και περιορισμένο ανταγωνισμό εκ μέρους άλλων βλάστηση .. Λίγα βουνά στο βόρειο ημισφαίριο έχει τουλάχιστον έναν εκπρόσωπο αυτού του γένους. Αρκετά είδη είναι διαδεδομένα σε όλες τις γεωγραφικές ζώνες, όπως τα είδη της τούνδρας, τα οποία αναπτύσσονται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Σε πολύ υψηλά γεωγραφικά πλάτη Sedum βρεθούν στο βραχώδη ή αμμώδη λωρίδα, πιο κοντά στην tropům βρίσκεται σε χαμηλό ύψος κατά μήκος της ακτής.

Τρεις αντίθεση τομείς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε είδη του γένους Sedum. Ακτή της Μεσογείου με τα νησιά, καθώς και το παρακείμενο οροσειρές - ειδικά η Σιέρα Νεβάδα, Πυρηναία, την Κεντρική du Massive, Άλπεις, Απέννινα, Δειναρικές Άλπεις, τα Βαλκάνια Όρη και τα ορεινά λιβάδια Atlas είναι κατ 'οίκον σε πάνω από 100 είδη Sedum και περισσότερες παραλλαγές και τις τοπικές μορφές . Μεγάλο μέρος αυτής της ζώνης έχει ένα ξηρό καλοκαίρι.

Οι ακτές της Μεσογείου έχουν ένα εξαιρετικό καλοκαίρι ξηρής περιόδου, και τα τοπικά είδη που προσαρμόζονται στις. Πολλοί από αυτούς μετά την ανθοφορία το χειμώνα και φυτρώνουν μαζεύεται πάλι την άνοιξη, ή το τελευταίο έτος, όταν μετά vysemení πεθαίνουν. Οι σπόροι βλασταίνουν τότε την επόμενη άνοιξη νέες εγκαταστάσεις (Sedum caespitosum). Αειθαλή είδη (Sedum sediforme) αυτής της ζώνης είναι η πιο ζουμερή όλων των ειδών της Ευρασίας. Παχιά, δερματώδη, συχνά μπλε-πράσινα φύλλα παγωμένος για να βοηθήσει να διατηρήσει την υγρασία, μέχρι το τέλος της θερινής περιόδου παραμένει στην άκρη του στελέχους μόνο ένα μικρό μάτσο φύλλα. Sedum tuberiferum έχει πολλαπλασιαστικού υλικού οζώδη, η οποία διατηρεί την υγρασία κάτω από το επίπεδο του εδάφους, ώστε přečkává ξηρασία.

Επίσης, τα Ιμαλάια είναι πλούσιο Sedum γένους. Χορδές συνδέεται κορυφογραμμές φιλοξενούν τα περισσότερα είδη από subgenu Rhodiola που αναπτύσσονται συνήθως σε πολύ μεγάλα υψόμετρα. Γειτονικές Νοτιοδυτική Κίνα είναι πλούσια σε χλωρίδα subgenu Hylotelephium stonecrop, Sedum subgenu ομάδες Aizoon, Orostachys και Sedum. Τα είδη αυτά έχουν εξαπλωθεί στην Κεντρική Ασία και τα γειτονικά ηφαιστειογενή νησιά σύνορα του Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας. Χοκάιντο, το βορειότερο από τα τέσσερα κύρια ιαπωνικά νησιά, έχει μια έντονη χειμώνα, αλλά και διάφορα είδη stonecrop φυτρώνει στον ωκεανό κοντά στην επιφάνεια, η οποία έρχεται σε επαφή με το νερό tříští.Kyushu του, το νοτιότερο από τα κύρια ιαπωνικών νήσων, δεν είναι τόσο σύντομη χειμώνα που καλλιεργούνται δύο είδη πιπεριές όλο το χρόνο. Μερικά είδη που κατοικούν αλπική ζώνη.

Πεδινή είδη από την προστασία ανάγκη Kyushu χειμώνα. Πιθανώς για τους περίπου 200 είδη Sedum από την Άπω Ανατολή, θα καταγραφεί και αναγνωριστεί ως διαφορετικά είδη Rhodiola subgenu, αυξάνεται σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, συνήθως με μεγάλη ριζώματα ztlustlými. Πολλές χώρες της Άπω Ανατολής druhů subgenu Sedum αυξάνεται σε περιοχές των άφθονων μουσώνες καλοκαίρι, δεν είναι ιδιαίτερα ζουμερά. Αρκετά είδη, π.χ. S. rossulatobulbosum, συνδέεται με υγρές τοποθεσίες, αν και οι τοποθεσίες αδειάσει τελείως.

Το Μεξικό είναι η τρίτη περιοχή με πλούσια χλωρίδα Sedum. Περιοχή τριών τεμνόμενων κορυφογραμμές με vnitrohorským μισθό και σχετικά νέα ηφαιστειακές ζώνες που υψηλή, περιέχει περίπου 100 είδη του γένους Sedum, με μερικά είδη επέκταση προς τις ΗΠΑ. Μερικά είδη (Ν. frutescens) αναπτύσσονται στα πεδία λάβας, η οποία δημιουργεί ένα τεράστιο μίσχους που παρέχονται στο νερό και δημιουργεί ένα φλοιό χαρτί και μικρά φυλλοβόλα αφήνει να μειωθεί η εξάτμιση. Άλλα είδη σε περιοχές με δυνατή βροχή προτιμούν υγρό, σκιερό, τοίχοι φαράγγι, τα οποία τείνουν να αυξάνονται προς τα κάτω. Η μεξικανική έρημο είναι ίσως η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο φυτά xerofytní και χυμώδεις. Αρκετά είδη του Μεξικού (π.χ. S. moranense) είναι zimuvzdorných σε χώρες με ήπια κλίματα, αναπτύσσονται σε πολύ μεγάλα υψόμετρα, όπου πρέπει να αντέχουν το κρύο και υγρές περιοχές του Μεξικού ledu.Ve μεγαλώνουν τα δέντρα, Agaves και κάκτοι, και πολλά είδη stonecrop, η αυξανόμενη επίφυτα. Τα πρώτα του Μεξικού πιπεριές συνδέεται με μια κλίση, αλλά και περιοχές drenážovanými όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός με άλλα φυτά.

Επιπλέον, μεταξύ των τριών αυτών περιοχών πλούσιων σε είδη του γένους Sedum, η Βόρεια Αμερική έχει πάνω από 30 ενδημικά είδη, κυρίως στη Δυτική Kordillierách, αλλά εμφανίζονται διάφορα είδη στην ανατολική Kordillierách přimknutých και τις πλατφόρμες τους. Η Ευρώπη έχει μια σειρά από διαδεδομένα είδη, καθώς και βόρεια των Άλπεων. Μέση Ανατολή έχει πολλά ενδημικά είδη και μονοετή Ανατολική Αφρική, έως τον μεσημβρινό, μια χούφτα των αληθινών τύπων τοίχων πιπεριές. Αρκετά είδη είναι ενδημικά στα νησιά του Ατλαντικού Macronesie.
Όπου υπάρχουν περιοχές στο εύκρατο κλίμα εύκρατο νότιο ημισφαίριο είναι εγκατεστημένοι στην αποικία, άρχισε να επεκτείνεται και Sedum. Από Tier del Fuego μετά τη Νέα Ζηλανδία Sedum smíchávaly με την αρχική της χλωρίδας και της περαιτέρω εξάπλωσης.

Δημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα

Μετάφραση: Jaromir Végner

Συγγραφέας: Ray Stephenson, Sedum καλλιεργούνται stonecrops, 1999

Dagmar Petrlíková 2009